"Sakız Sardunya "- Elif Şafak

📚İsminden utanan  küçük bir kızın  kütüphanede bulduğu sihirli küreyle Efhima adlı sekizinci kıtaya  heyecanlı bir maceraya atılması ve bu maceradan, kitap ve doğa sevgisinin  önemi, arkadaşlık gibi çok güzel kazanımlarla dönüşünü konu edinen bir kitap Sakız Sardunya.

📚Elif Şafak'ın otobiyografik romanı "Siyah Süt" ten sonra okuduğum ikinci kitabı. Küçüklerin gözünden büyükleri ve  çocukların olaylara bakış açılarını güzel,  akıcı bir şekilde anlatıyor. Bana çocuklara uygun hikaye şeklinde kaleme alınmış bir kişisel gelişim kitabı olarak da geldi biraz. Eğlenceli çizimlerle kitap daha da ilgi çekici bir hal almış  çocuklar açısından.

KİTABIN KÜNYESİ

Adı                 : Sakız Sardunya

Orijinal Adı   : -

Yazarı            : Elif Şafak

Çevirmen      : -

Türü              : Fantastik  Çocuk Edebiyatı

Yayınevi        : Doğan ve Egmont Yayıncılık

Sayfa Sayısı  : 156

Baskı             : 2014

Ülke               : Türk Edebiyatı

KİTAPTAN ALINTILAR
Matematikte iyi olmadığın için mi bu dersten korkuyorsun? Yoksa matematikten korktuğun için mi bu derste iyi değilsin

Unutma kitapseverler her yerde. Zengin-fakir, köylü-şehirli, kadın-erkek, genç-yaşlı fark etmez. Onları hemen tanırsın. Biraz içine kapanıktırlar. Hayal güçleri çok geniştir. Etraflarındaki insanlar onları her zaman anlayamaz. O yüzden biraz yalnızdırlar. En güzel hikayeleri onlar anlatır.

Zaten en güzel düşleri çocuklar kurar.

Bakan göze göre her şey değişmekte. Kimine dev görünen, ötekine cüce.

önemli olan herkesin seni sevmesi değil ki.

Büyüklere bir şey anlatmak bazen çok zordu.

Kaplumbağaları sadece yemle besliyordu. Bir de kabukları kalınlaşsın diye kalsiyum tabletleri  veriyordu. Çünkü kabukları sağlam olmazlarsa kendilerini koruyamazlardı. Kim bilir belki insanlar da böyleydi. Kabukları yoktu evet ama hayatın zorluklarına karşı güçlü olmaları gerekliydi.

Sakız Sardunya duymazdan geldi. Bazı kişiler böyleydi. Hep başkalarını üzmek istiyor, kırıcı laflar söylüyorlardı. Bu tür insanları ciddiye almamak daha akıllıcaydı.

Büyünce anlarsın, demişti Hasan Bey . Bu lafı da hiç sevmiyordu Sakız Sardunya. Bir şeyi anlaması için on sene beklemesi mı gerekiyordu yani? Niye şimdi anlatmıyorlardı.

Büyüyüp anne olunca çocuklarını her zaman dinleyecekti.  " Hıı, Hıı" diye onları geçiştirmeyecekti.