Küçüklüğümden beri lazım olursa diye bir şeyleri saklarım. Bebeklerime elbise yaparım diye kumaş parçalarını; süsleme yaparım diye incik boncuk kurdeleleri, ödev defteri yaparım diye biten ders defterlerimin boş sayfalarını... Bu yüzden annemin beni arada "çöpçü kızım benim" diye sevdiği bile olurdu. Eee can çıkmayınca huy çıkmazmış, aynı tas aynı hamam. Bazen rutin ev işlerinin arasında bir de onları düzenleme derdi de oluyor ama arada işe yaradıkları da olmuyor değil hani.
İşte Nur için böyle parçalardan bir oyuncak yapmıştık. Şöyle ki, elektrik hortumuna çember şekli verdik( Burada çember bulamamıştık.). Etrafına farklı dokuda kurdele, kumaş, ip vs bağladık. Bunların uçlarına da boncuk, fermuar gibi değişik sesler çıkaracak nesneler başladık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder