Özlediğimizde arayıp sesini duyamadığınız, sarılamadığımız, oturup muhabbet edemediğimiz insanlar vardır. Ama gün gelir bunlar nasib olur. Bazı ayrılıklar ise daha farklıdır. Kader der susarız. "Ebedi ayrılık olmasın." diye yakarırız bir yandan ama gittikçe artan yakıcı bir hasret çöreklenir yüreğimize... İşte bu yüzden arayın hemen babanızı, ziyaretine gidin, sarılın sımsıkı, öpün ellerinden, yapın en sevdiği şeyleri, gezin, bol bol muhabbet edin.. Hadi geç olmadan... Çünkü o giderse yarım kalıyor her şey :(
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder